تاریخچه خالکوبی

I. هدف بقا و پرستش توتم

خال کوبی ها قبل از ظهور تمدن بشری ایجاد شده اند. در زمان بدوی ، مردم برای استتار یا ترساندن جانور ، خود را به رنگ و الگوهای طبیعت می کشیدند. زیرا وقتی بدن انسان الگوی را نقاشی می کند ، به طور طبیعی نوعی انرژی نامرئی تکان دهنده را منتشر می کند. وقتی قدرت ظاهر می شود می توان تجلی را نشان داد. براساس سوابق ، قبیله هائو ، در جنوب رودخانه یانگ تسه ، که در سال 842 قبل از میلاد خال کوبی شده ، پیراناها را با الگوهای چند رنگ ترسیده و به بدن آنها حمله کرده است.

به عنوان مجازات

پس از شکل گیری زبان چینی و سلسله مینگ ، تبعیض ذهنی علیه گروه های قومی مرزی اتفاق افتاد و آنها به عنوان وحشیانه تلقی شدند و به دلیل "شکستن خال کوبی" آنها ، در تبعیض کلیشه ای تکامل یافته اند. این نوع تبعیض بعداً به نوعی مجازات تبدیل شد ، "سوابق تاریخی خانواده وو Taibo خانواده" آن را چنین توصیف كرد: "Taibo ، Zhongyong two، اما Ben Jingman، خال کوبی ها شکسته و نشان نمی دهد". مجازات اولیه در سلسله ژو شروع شد و به آن "رشته فرنگی" گفته شد. بسیاری از قهرمانان مشهور لیانگشان در معرض چنین مجازاتی قرار گرفته اند. گفته می شود که وو سونگ برای پوشاندن خال کوبی روی صورت خود به تازگی موهای خود را تراشیده بود و نام "واکر" را به دست آورد.

سه. به عنوان یک هنر

انتقال از مجازات به هنر ممکن است خارج از حس عصیان باشد. در هر سلسله ، افرادی که از جریان اصلی جامعه ناراضی هستند ، به خصوص کسانی که خال کوبی کرده اند ، قسمت های خال کوبی شده را برای پوشاندن یا تهویه پردازش می کنند. در خلال سلسله های تانگ و سونگ ، هنر خال کوبی در چین باستان به اوج خود رسید. در سلسله سونگ ، یک انجمن با مضمون خال کوبی - Jinti Club - مکانی بود که همه برای جمع آوری طرح های نفیس خال کوبی جمع می شدند. یان کینگ که با گلهای دوزی در پشت گلدوزی شده است ، شایعه می شود که قهرمان عمومی باشگاه جینشی است. در این دوره ، خال کوبی ها به عنوان یک سفر قهرمانانه و مورد جستجوی قهرمانان قلمداد می شدند و حتی به سطح معنوی نیز می رسیدند. کلاسیک ترین "گزارش وفاداری به کشور" یو فی است.