در فرآیند استفاده از مواد ضد عفونی کننده ، باید مطابق دستورالعمل استفاده شود. از آنجایی که خود ضد عفونی کننده یک محصول خطرناک است ، نباید بیش از حد از آن استفاده کرد. به عنوان مثال ، اسید پراستیک یک اکسیدان قوی است که به میکروارگانیسم های مختلفی حساس است و همه میکروارگانیسم ها را از بین می برد. با این حال ، به دلیل توانایی اکسید کننده قوی ، می تواند مخاط پوست را تحریک کرده و آسیب ببیند و اجسام را در غلظت های زیاد دچار خوردگی کند. در عین حال ، استفاده طولانی مدت از ضد عفونی کننده ها و مواد ضدعفونی کننده باعث مقاومت میکروبی می شود و اثر عقیم سازی بسیار کاهش می یابد.
مواد ضد عفونی کننده ای که معمولاً در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می گیرد ، عمدتاً شامل ضد عفونی کننده های کلر از قبیل ضد عفونی کننده مشهور 84 است که می توان آن را در سوپر مارکت ها خریداری کرد و می توان از آنها برای ضد عفونی کارد و چنگال ، میز و صندلی ، مواد توالت و موارد دیگر استفاده کرد. در شرایط عادی ، هوای اتاق نیازی به ضد عفونی کننده با ضد عفونی کننده خاصی ندارد ، تهویه و تهویه یک اقدام مهم برای اطمینان از کیفیت هوای داخلی است. در صورت استفاده از ضد عفونی کننده برای استریلیزاسیون و ضد عفونی کردن لازم است ، می توانید غلظت معینی از اسید پراستیک یا ضدعفونی کننده پراکسید هیدروژن را انتخاب کنید ، یا می توانید دستگاه ضد عفونی کننده هوا ازن را انتخاب کرده و پس از ضد عفونی ، تهویه کنید.
قبل از استفاده از مواد ضد عفونی کننده ، مواد آلی مانند مدفوع ، مواد باقیمانده از خوراک ، ترشحات دام و طیور ، لایه برداری سطحی و مدفوع موش ، فاضلاب یا سایر آلاینده ها باید کاملاً از بین بروند. زیرا این موجودات حاوی تعداد زیادی میکروارگانیسم های بیماری زا هستند. با این کار مواد مؤثر ضدعفونی كننده یا خنثی می شود و به طور جدی غلظت عمل روی میكروارگانیسم های بیماری زا را كاهش می دهد.
