تاتو در دوران باستان دلایل زیادی دارد و همچنین پیچیده است. مکانهای مختلف آداب و رسوم مختلفی دارند. در اوایل دوره ابتدایی انسان ، گذشتگان در آن زمان از گل و لعاب سفید برای رنگ آمیزی بدن و صورت استفاده می کردند. یکی از کارکردهای آن زیباسازی خود است و دوم ترساندن دشمن. افراد اول ابتدا از گل رس ، روغن یا آب گیاه برای پخش بدن استفاده می کردند زیرا فکر می کردند برای بدن مفید است. به عنوان مثال ، راهبان باستان "زمستان برای محافظت از باد در برابر سرما" از خامه خلط استفاده می کردند. بعداً ، آنها به تدریج احساس کردند که بدن زیباست. بنابراین بدنم را به لذت زیبایی شناسی اعمال کردم. زخم های به جا مانده از جنگ و صدمات شکار ، توسط زنان به عنوان سمبل مرد شجاع و زیبا قلمداد می شود و همچنین باعث تزئین بقایای آن می شود. افراد ابتدایی تر بعضی از توتم هایی که از اجداد اجداد آنها به حساب می آیند ، روی پوست خود نقاشی می کنند. هنگامی که به عنوان نمادی از اعضای رسمی قبیله برقرار شود ، خال کوبی به یک سیستم تبدیل می شود. درمورد برخی از کتابهای باستانی ، "خال کوبی برای جلوگیری از اژدها" مفهوم دیگری از آداب و رسوم است. تخمین زده می شود که حدود 14000 سال پیش ، در عصر سنگ ، مومیایی های اهرام مصر بیش از چهار هزار سال ذخیره شده اند. نجیب زن و مرد با شاهکارهای خال کوبی آشکار حکاکی شده بودند. خال کوبی ها به عنوان تعبیر سلسله مراتب اجتماعی و اتحاد قبیله ای آنها تعریف می شود.
